zacharczeć


zacharczeć
dk VIIb, \zacharczećczę, \zacharczećczysz, \zacharczećcharcz, \zacharczećczał, \zacharczećczeli
«wydać charkot, odezwać się charczącym głosem; zachrapać, zarzęzić»

Konający zacharczał.

Ranne zwierzę zacharczało.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zacharczeć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIa, zacharczećczę, zacharczećczy, zacharczećczał, zacharczećczeli {{/stl 8}}{{stl 7}} wydać charkot; zacząć charczeć; odezwać się charczącym głosem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ranny zacharczał i skonał. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.