zapachnieć


zapachnieć
dk zapachnie, zapachniał
«wydzielić zapach, wydać woń»

Jaśmin zapachniał w ogrodzie.

W kuchni zapachniał obiad.

Zapachniało od niej dobrymi perfumami.

Zapachniało żywicą, igliwiem.

pot. Coś komuś zapachniało «ktoś poczuł na coś ochotę, komuś się czegoś zachciało»
◊ Zapachniało czymś «coś jest bliskie (w czasie lub przestrzeni); zanosi się na coś»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • zapachnieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IXc, zapachniećnę, zapachniećnie, zapachniećnij, zapachniećniał, zapachniećnieli {{/stl 8}}{{stl 7}} wydzielać zapach, woń : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zapachniało pieczone ciasto. Zapachniała skoszona trawa. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • za- — 1. «przedrostek tworzący czasowniki od innych czasowników, nadający im następujące znaczenia» a) «osiągnięcie skutku czynności, rezultatu (też częściowego), wyczerpanie zakresu, dojście do największego nasilenia czynności, stanu, np. zabić,… …   Słownik języka polskiego

  • zapachnąć — dk Va, zapachnąćnie, zapachnąćnął, zapachnąćnęła → zapachnieć …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.