zapamiętale


zapamiętale
\zapamiętaleej
przysłów. od zapamiętały w zn. 1

Pracować zapamiętale.

Kochać, nienawidzić kogoś zapamiętale.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zapamiętale — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., zapamiętaleej, {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. zapamiętały w zn. 1.: Dyskutować, pracować zapamiętale.; w zn. 2.: Kłócić się, bić się z kimś zapamiętale. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rżnąć — I {{/stl 13}}{{stl 7}}|| {{/stl 7}}rznąć {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IVa, rżnąćnę, rżnąćnie, rżnąćnij, rżnąćnął, rżnąćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ciąć, piłować, przecinać, przerzynać, krajać (zwykle coś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • owca — 1. Chodzić jak błędna owca «chodzić bez celu, zachowywać się nieprzytomnie»: Po przyjeździe do Nawłoci i do mieszkania wujostwa, gdzie fortepianu nie było, nieszczęsna „oślica” chodziła jak błędna owca. Po pewnym czasie ciotka Turzycka zastawała… …   Słownik frazeologiczny

  • upojenie — Do upojenia «bez miary, zapamiętale, do przesytu»: Widziałem cię wczoraj, jak ćwierkałeś w bramie z Bohdanem. Możesz z nim ćwierkać do upojenia, twoja rzecz, ale do mnie nie przyłaź. A. Minkowski, Szaleństwo. Nocami czytałem do upojenia, za dnia… …   Słownik frazeologiczny

  • boksować — ndk IV, boksowaćsuję, boksowaćsujesz, boksowaćsuj, boksowaćował, boksowaćowany «bić kogoś pięściami, zwykle według reguł boksu» Boksować swego przeciwnika. Boksować mocno, zapamiętale. boksować się «walczyć na pięści; uprawiać boks» Boksować się… …   Słownik języka polskiego

  • ciąć — ndk Xc, tnę, tniesz, tnij, ciął, cięła, cięli, cięty 1. «dzielić jednolitą całość na części, oddzielać coś od jednolitej całości, np. ostrym narzędziem; krajać, ścinać, rozcinać, wycinać» Ciąć materiał nożyczkami. Ciąć bandaż w kawałki, na… …   Słownik języka polskiego

  • fanatycznie — fanatycznieej «z fanatyzmem; zapamiętale, bezkrytycznie, ślepo, zaciekle» Fanatycznie zakochany. Fanatycznie oddany czemuś. Bronić czegoś fanatycznie …   Słownik języka polskiego

  • szał — m IV, D. u, Ms. szale, blm 1. «ostre zaburzenie świadomości z gwałtownym podnieceniem będące objawem niektórych chorób psychicznych i zatruć, furia; potocznie: napad gniewu, złości, wściekłości» Atak, napad szału. Objawy szału. 2. «stan… …   Słownik języka polskiego

  • upojenie — n I 1. rzecz. od upoić. 2. lm D. upojenieeń «stan zachwytu, odurzenia, rozmarzenia» Żyć w upojeniu. ∆ pot. Do upojenia «bez miary, zapamiętale, do przesytu» ∆ med. Upojenie alkoholowe «stan znacznego zaburzenia świadomości, połączony często z… …   Słownik języka polskiego

  • wygrywać — ndk I, wygrywaćam, wygrywaćasz, wygrywaćają, wygrywaćaj, wygrywaćał, wygrywaćany 1. forma ndk czas. wygrać (p.) 2. «wykonywać utwór muzyczny lub jego część na instrumentach, grać na czymś z przejęciem, zapamiętale; o zegarach, radiu: grać»… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.