zirytować


zirytować
[wym. z-irytować]
dk IV, \zirytowaćtuję, \zirytowaćtujesz, \zirytowaćtuj, \zirytowaćował, \zirytowaćowany
«przyprawić kogoś o irytację; rozdrażnić, zdenerwować, rozgniewać»

Bardzo, trochę kogoś zirytować.

Zirytować kogoś swoją arogancją, swoim zachowaniem.

zirytować się «wpaść w irytację, rozdrażnienie; zdenerwować się, rozgniewać się»

Zirytować się na myśl o czymś.

Zirytował się wybrykami dzieci.

Zirytował się, że musi czekać.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zirytować (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}[wym. z irytować]{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}irytować (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • irytować się – zirytować się — {{/stl 13}}{{stl 7}} wpadać w irytację, stan rozdrażnienia, podenerwowania : {{/stl 7}}{{stl 10}}Irytował się podczas gry. Zirytował się z powodu długiej kolejki. Irytował się, że nie zdąży na autobus. <łac.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozdrażnić — dk VIa, rozdrażnićnię, rozdrażnićnisz, rozdrażnićnij, rozdrażnićnił, rozdrażnićniony rozdrażniać ndk I, rozdrażnićam, rozdrażnićasz, rozdrażnićają, rozdrażnićaj, rozdrażnićał, rozdrażnićany 1. «drażniąc spowodować zwiększenie bolesności… …   Słownik języka polskiego

  • rozgniewać — dk I, rozgniewaćam, rozgniewaćasz, rozgniewaćają, rozgniewaćaj, rozgniewaćał, rozgniewaćany «wywołać w kimś gniew; rozzłościć, zirytować» Rozgniewał go swym uporem. Rozgniewany ojciec. rozgniewać się «wpaść w gniew, wybuchnąć gniewem; rozzłościć… …   Słownik języka polskiego

  • rozsierdzić — dk VIa, rozsierdzićdzę, rozsierdzićdzisz, rozsierdzićsierdź, rozsierdzićdził, rozsierdzićdzony rzad. rozsierdzać ndk I, rozsierdzićam, rozsierdzićasz, rozsierdzićają, rozsierdzićaj, rozsierdzićał, rozsierdzićany, książk. «doprowadzić kogoś do… …   Słownik języka polskiego

  • zdenerwować — dk IV, zdenerwowaćrwuję, zdenerwowaćrwujesz, zdenerwowaćrwuj, zdenerwowaćował, zdenerwowaćowany «wyprowadzić z równowagi; rozdrażnić, zirytować» Zdenerwowało go to wydarzenie. Był okropnie zdenerwowany. zdenerwować się «stracić równowagę, wpaść w …   Słownik języka polskiego

  • Польский язык — Самоназвание: język polski, polszczyzna Страны: Польша, США …   Википедия

  • krew — 1. Bez kropli krwi «o człowieku, o twarzy: bardzo blady»: (...) leżał na wznak. Twarz miał bladą, bez kropli krwi, oczy przymknięte. H. Rudnicka, Uczniowie. 2. Błękitna krew «pochodzenie arystokratyczne»: Daniel jest sierotą, a w jego żyłach nie… …   Słownik frazeologiczny

  • równowaga — Wytrącić, wyprowadzić kogoś z równowagi «sprawić, że ktoś stracił spokój, odporność psychiczną; zdenerwować, zirytować»: Ogłoszenie kolejnej przerwy ostatecznie wyprowadziło z równowagi posłów opozycji. Część z nich wyszła z sali. ŻW 18/12/2001.… …   Słownik frazeologiczny

  • wyjść — 1. Coś, ktoś nie może wyjść komuś z głowy, z myśli «ktoś nie może o czymś, o kimś zapomnieć, coś, ktoś zajmuje czyjąś uwagę»: Twój były chłopak nie może wyjść ci z głowy. Cosm 9/1999. 2. Coś wyszło spod czyjejś ręki, spod czyjegoś dłuta, pędzla,… …   Słownik frazeologiczny


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.