zwieńczyć


zwieńczyć
dk VIb, \zwieńczyćczę, \zwieńczyćczysz, zwieńcz, \zwieńczyćczył, \zwieńczyćczony - zwieńczać ndk I, \zwieńczyćam, \zwieńczyćasz, \zwieńczyćają, \zwieńczyćaj, \zwieńczyćał, \zwieńczyćany,
archit. «ozdobić szczyt jakiejś budowli elementem architektonicznym; w ndk: stanowić zakończenie, szczyt jakiejś budowli lub jej elementu»

Kolumna zwieńczona głowicą.

Wieżę zwieńczono hełmem.

Blanki zwieńczające basztę.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zwieńczyć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}zwieńczać {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zwieńczać — → zwieńczyć …   Słownik języka polskiego

  • zwieńczać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zwieńczaćam, zwieńczaća, zwieńczaćają, zwieńczaćany {{/stl 8}}– zwieńczyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, zwieńczaćczę, zwieńczaćczy, zwieńczaćczony {{/stl 8}}{{stl 7}} ozdabiać szczyt jakiejś budowli specjalnym… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zwieńczenie — n I 1. rzecz. od zwieńczyć. 2. archit. «element architektoniczny, często ozdobny, stanowiący zakończenie (najwyższą część) jakiejś budowli, kolumny, ołtarza itp.» …   Słownik języka polskiego

  • zwieńczenie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}od cz. zwieńczyć. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}zwieńczenie II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, lm D. zwieńczenieeń {{/stl 8}}{{stl 7}} element architektoniczny,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.