zwierzęcy


zwierzęcy
1. «mający związek ze zwierzęciem; właściwy zwierzęciu; otrzymywany ze zwierzęcia»

Świat zwierzęcy.

Instynkt zwierzęcy.

Skóry, kości zwierzęce.

Nawóz zwierzęcy.

Pokarmy pochodzenia zwierzęcego.

2. «taki jak u zwierzęcia; dziki, bestialski»

Odczuwać zwierzęcy strach.

Wpaść w zwierzęcą furię, złość.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zwierzęcy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. IIb {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} dotyczący zwierząt, charakterystyczny dla zwierząt : {{/stl 7}}{{stl 10}}Świat zwierzęcy. Zwierzęcy instynkt. Skóry zwierzęce. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • animalny — książk. «zwierzęcy, właściwy zwierzętom» ∆ biol. Biegun animalny «jeden z dwu biegunów komórki jajowej, przy którym mieści się jądro komórkowe, a po zapłodnieniu rozwija się część głowowa zarodka» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • bastard — m IV, DB. a, Ms. bastardrdzie; lm M. ci bastardrdzi, te y 1. lm DB. ów książk. «dziecko nieślubne zwłaszcza potomek królewski ze związku pozamałżeńskiego» 2. lm M. y biol. «mieszaniec zwierzęcy, zwłaszcza pochodzący ze skrzyżowania dwóch gatunków …   Słownik języka polskiego

  • ciało — n III, Ms. ciele; lm D. ciał 1. «tkanka mięsna, tłuszczowa, łączna i skórna obrastająca szkielet człowieka lub zwierzęcia» Mieć zdrowe, jędrne ciało. ∆ rel. Boże Ciało «w kościele katolickim: święto eucharystii, obchodzone zwykle z uroczystą… …   Słownik języka polskiego

  • cyborg — m III, DB. a, N. cyborggiem; lm M. i cyber. «organizm (ludzki lub zwierzęcy), którego procesy życiowe są wspomagane przez urządzenia cybernetyczne w warunkach, gdy normalne funkcjonowanie organizmu jest utrudnione (np. w przestrzeni kosmicznej,… …   Słownik języka polskiego

  • czerniak — m III, DB. a, N. czerniakkiem; lm M. i 1. med. «bardzo złośliwy i stosunkowo częsty nowotwór u ludzi, rozwijający się zwykle w skórze ze znamion macierzystych i barwnikowych; melanoma» 2. wet. «zazwyczaj łagodny nowotwór zwierzęcy występujący w… …   Słownik języka polskiego

  • embrion — m IV, D. a a. u, Ms. embrionnie; lm M. y biol. «organizm ludzki lub zwierzęcy rozwijający się z zapłodnionego jaja (u niektórych zwierząt niższych z nie zapłodnionego), w okresie do wyklucia się z jaja lub porodu; zarodek» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

  • endogenny — → endogeniczny ∆ chem. Aminokwasy endogenne «aminokwasy, które organizm człowieka lub zwierzęcy może syntetyzować» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • fizjografia — ż I, DCMs. fizjografiafii, blm «opis przyrodniczy kraju, obejmujący geologię, geomorfologię, sieć rzeczną, klimat, gleby, roślinność i świat zwierzęcy» Fizjografia terenu. ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • fototropizm — m IV, D. u, Ms. fototropizmzmie, blm biol. «jeden z ruchów tropicznych, wzrostowa reakcja ruchowa organizmów roślinnych lub ich części na kierunkowe działanie światła» ∆ Fototropizm dodatni «wygięcie rośliny lub jej części w kierunku działającego …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.