żachnąć się


żachnąć się
dk Va, \żachnąć sięnę się, \żachnąć sięniesz się, \żachnąć sięnij się, \żachnąć sięnął się, \żachnąć sięnęła się, \żachnąć sięnęli się, \żachnąć sięnąwszy się - rzad. żachać się ndk I, \żachnąć sięam się, \żachnąć sięasz się, \żachnąć sięają się, \żachnąć sięaj się, \żachnąć sięał się
«obruszyć się, oburzyć się na coś; wzdrygnąć się»

Żachnął się niesłusznie skarcony.

Żachnął się na te ostre słowa.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • żachnąć się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk Ia V, żachnąć sięnę się, żachnąć sięnie się, żachnąć sięnij się, żachnąć sięnął się, żachnąć sięnęli się {{/stl 8}}{{stl 7}} gestem, słowem wyrazić zniecierpliwienie, oburzenie; obruszyć się, wzdrygnąć się : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • żachać się — → żachnąć się …   Słownik języka polskiego

  • żachnięcie się — n I rzecz. od żachnąć się …   Słownik języka polskiego

  • porzucać — I, porzucaćam, porzucaćasz, porzucaćają, porzucaćaj, porzucaćał 1. ndk → porzucić 2. dk «rzucić coś wielokrotnie; rzucić (kolejno) wiele czegoś» Porzucaj sobie piłkę. Porzucali bagaże i natychmiast zasnęli. porzucać się dk pot. «rzucić się,… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.