chryja


chryja
ż I, DCMs. chryi; lm D. chryj
1. posp. «awantura, kłótnia, skandal, scena, burda; draka»
2. lit. hist. «w starożytności: zbiór dowcipnych powiedzeń sławnych ludzi lub anegdot z ich życia; później: rodzaj szkolnego ćwiczenia retorycznego; także: rozprawa, mowa, utwór»

Średniowieczne chryje sądowe.

łac. z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • chryja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, DCMc. chryi, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} awantura, kłótnia, nieprzyjemne zajście : {{/stl 7}}{{stl 10}}Może być z tego chryja. Szykuje się grubsza chryja. <łac. z gr.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chryja — Skandal; zajście; awantura Eng. A scandalous fact or situation; a scandal or disturbance …   Słownik Polskiego slangu

  • draka — ż III, CMs. drace; lm D. drak posp. «awantura, kłótnia, bójka, bijatyka, chryja» Zrobić, wywołać drakę. Wybuchła draka. ‹ros.› …   Słownik języka polskiego

  • draka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. drace, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} awantura, bijatyka, chryja : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie obyło się bez draki. Wywołać drakę. <ros.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.