cygaro


cygaro
n III, Ms. \cygaroarze; lm D. \cygaroar
«wyrób tytoniowy z nie krojonego liścia tytoniu specjalnych odmian, zwiniętego w rurkę i oklejonego drugim liściem; zapalany koniec jest ucięty»

Hawańskie cygaro.

Palić, pykać cygaro.

Zaciągać się cygarem.

hiszp.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • cygaro — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n I, Mc. cygaroarze {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przeznaczony do palenia wyrób tytoniowy wykonany z niekrojonego liścia tytoniu specjalnych odmian, ciasno zwiniętego w rurkę i… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ciągnąć — ndk Va, ciągnąćnę, ciągnąćniesz, ciągnąćnij, ciągnąćnął, ciągnąćnęła, ciągnąćnęli, ciągnąćnięty (ciągnąćniony) 1. «przesuwać, wlec kogoś, coś; prowadzić, przewozić, przeciągać kogoś, coś z wysiłkiem, trudem, przezwyciężając opór» Ciągnąć… …   Słownik języka polskiego

  • cmokać — ndk I, cmokaćam, cmokaćasz, cmokaćają, cmokaćaj, cmokaćał, cmokaćany cmoknąć dk Va, cmokaćnę, cmokaćniesz, cmokaćnij, cmokaćnął, cmokaćnęła, cmokaćnęli, cmokaćnięty 1. «mlaskać, wydawać wargami charakterystyczny odgłos, zwykle smakując coś,… …   Słownik języka polskiego

  • cmoktać — ndk I, cmoktaćam, cmoktaćasz, cmoktaćają, cmoktaćaj, cmoktaćał, cmoktaćany, a. IX, cmoktaćkczę, cmoktaćkczesz, cmokcz 1. «wydawać wargami odgłos przy jedzeniu, smakowaniu czegoś; mlaskać, cmokać» Dziecko cmoktało głośno. Świnie cmoktały przy… …   Słownik języka polskiego

  • cygarowy — przym. od cygaro Tytoń cygarowy …   Słownik języka polskiego

  • hawana — ż IV, CMs. hawananie 1. blm «odmiana tytoniu, pochodząca z Kuby, używana do wyrobu cenionych cygar hawańskich» 2. lm D. hawanaan «cygaro hawańskie» Palić wonną hawanę. ∆ Kolor hawana «kolor cygara hawańskiego, jasnobrązowy» Suknia w kolorze… …   Słownik języka polskiego

  • popalać — ndk I, popalaćam, popalaćasz, popalaćają, popalaćaj, popalaćał rzad. «palić (fajkę, papierosa, cygaro) raz po raz, po trochu, z przerwami» W zasadzie nie palił, ale czasami popalał fajkę …   Słownik języka polskiego

  • wypalić — dk VIa, wypalićlę, wypalićlisz, wypalićpal, wypalićlił, wypalićlony wypalać ndk I, wypalićam, wypalićasz, wypalićają, wypalićaj, wypalićał, wypalićany 1. «zniszczyć coś ogniem, żarem, wysoką temperaturą; spalić do ostatka; także: paląc wydrążyć»… …   Słownik języka polskiego

  • zgasnąć — dk Vc, zgasnąćnę, zgaśniesz, zgaśnij, zgasł, zgasła, zgaśli «przestać się palić, płonąć, świecić» Zgasły światła w oknach. Zgasła świeca, lampa. Zgasło cygaro. ∆ Motor, silnik zgasł «motor, silnik przestał pracować» przen. a) «stracić blask,… …   Słownik języka polskiego

  • cmokać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, cmokaćam, cmokaća, cmokaćają, cmokaćany {{/stl 8}}– cmok nąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, cmokaćnę, cmokaćnie, cmokaćnij, cmokaćnął, cmokaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.