absolucja
ż I, DCMs. \absolucjacji; lm D. \absolucjacji (\absolucjacyj)
1. praw. «uwolnienie od oskarżenia»
2. rel. «rozgrzeszenie; uwolnienie od kar kościelnych»

Dać, dostać, uzyskać absolucję.

Udzielić absolucji.

‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • absolucja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. absolucjacji {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}praw. {{/stl 8}}{{stl 7}} wyrok sądu uwalniający od oskarżenia; także darowanie winy, umorzenie kary itp. {{/stl 7}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozgrzeszenie — n I 1. rzecz. od rozgrzeszyć. 2. lm D. rozgrzeszenieeń rel. «w kościele katolickim: odpuszczenie przez księdza grzechów spowiadającemu się; formuła przy tym wypowiadana; absolucja» Udzielić rozgrzeszenia …   Słownik języka polskiego

  • rozgrzeszenie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}od cz. rozgrzeszyć. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}rozgrzeszenie II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, lm D. rozgrzeszenieeń {{/stl 8}}{{stl 7}} odpuszczenie przez… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień