absolutyzm
m IV, D. -u, Ms. \absolutyzmzmie, blm
1. «ustrój państwowy, w którym najwyższa władza spoczywa bez ograniczeń w ręku monarchy, bez kontroli innych organów państwowych, politycznych i społecznych; samowładztwo»
∆ Absolutyzm oświecony «faza absolutyzmu panująca w Europie w drugiej połowie XVIII w., wyrażająca się m.in. w przeprowadzaniu pewnych reform likwidujących najbardziej przestarzałe instytucje»
2. filoz. «pogląd przeciwstawny relatywizmowi, występujący m.in. w teorii prawdy, etyce, estetyce, według którego prawda, dobro czy piękno mają charakter absolutny, tzn. są niezmienne, wieczne lub przynajmniej niezależne od podmiotu poznającego i innych elementów procesu poznania»
‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • absolutyzm — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. absolutyzmzmie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} ustrój państwowy, wktórym najwyższa władza, nieograniczona aktami prawnymi, spoczywa w ręku monarchy <fr.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Władysław Konopczyński — (1932) Władysław Konopczyński, Pseudonyme Dantyszek, Korzonek (* 26. November 1880 in Warschau; † 12. Juli 1952 in Młynik bei Ojców) war ein polnischer Historiker, Professor der Jagiellonen Universitä …   Deutsch Wikipedia

  • Конопчинский, Владислав — Владислав Конопчинский польск. Władysław Konopczyński …   Википедия

  • autarchia — ż I, DCMs. autarchiachii; lm D. autarchiachii (autarchiachij) «rządy nieograniczone; absolutyzm, despotyzm» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • oświecony — imiesł. bierny czas. oświecić (p.) oświecony w użyciu przym. «wykształcony, światły, składający się z ludzi wykształconych» Człowiek, naród oświecony. Umysł oświecony. ∆ hist. Absolutyzm oświecony «forma absolutyzmu europejskiego w drugiej… …   Słownik języka polskiego

  • despotyzm — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. despotyzmzmie, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} forma bezwzględnej, nieograniczonej władzy sprawowanej przez jednostkę lub grupę, opartej na terrorze, nieliczącej się z …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gnieść — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Vc, gniotę, gniecie, gnieć, gniótł, gniotła, gnietli, gnieciony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} deformować lub miażdżyć, naciskając z siłą; przyciskać, tłamsić kogoś, coś : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień