alienować


alienować
ndk IV, \alienowaćnuję, \alienowaćnujesz, \alienowaćnuj, \alienowaćował, \alienowaćowany
praw. «przenosić prawo własności na inną osobę»

Alienować dobra na rzecz kogoś.

alienować się «stawać się obcym w danym środowisku, izolować się, wyobcowywać się»

Alienować się od kolegów, rodziny.

‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • alienować się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, alienować sięnuję się, alienować sięnuje się {{/stl 8}}– wyalienować się {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} izolować się ze społeczności; wyobcowywać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Człowiek wyalienowany.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • alienowanie — ↨ alienowanie się n I rzecz. od alienować (się) …   Słownik języka polskiego

  • wyalienować się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}alienować się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.