despotka


despotka
ż III, CMs. \despotkatce; lm D. \despotkatek
«kobieta o charakterze despotycznym»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • despotka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. despotkatce; lm D. despotkatek, {{/stl 8}}{{stl 7}}forma ż. od rz. despota w zn. 2. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • despótka — e ž (ọ̑) ženska oblika od despot: vsemogočna despotka / zabrusil ji je v obraz, da je despotka …   Slovar slovenskega knjižnega jezika


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.