dosięgnąć

+ rzad. dosiąc dk Vc, \dosięgnąćsięgnę, \dosięgnąćsięgniesz, \dosięgnąćsięgnij, \dosięgnąćsięgnął, \dosięgnąćsięgła, \dosięgnąćsięgli, \dosięgnąćsięgnięty, \dosięgnąćsięgnąwszy - dosięgać ndk I, \dosięgnąćam, \dosięgnąćasz, \dosięgnąćają, \dosięgnąćaj, \dosięgnąćał, \dosięgnąćany
1. «sięgając dotknąć czegoś znajdującego się w pewnej odległości lub na pewnej wysokości, sięgając wziąć coś w rękę»

Dosięgać półmiska, do półmiska.

◊ Dosięgnąć okiem, wzrokiem «zobaczyć coś, spostrzec»
◊ Dosięgnąć celu «osiągnąć to, co się zamierzyło, dojść do celu»
◊ Dosięgać czegoś głową «być tak wysokim, że głową dotyka się czegoś»
2. «poruszając się, przesuwając się zbliżyć się do kogoś albo czegoś; dojść, dojechać, dopędzić, dotrzeć, dolecieć»

Żołnierze dosięgają linii frontu.

Psy dosięgały dzika.

Pociski dosięgają pozycji wroga.

przen. (do zn. 1, 2) «stać się czyimś udziałem, nawiedzić, doświadczyć, dotknąć kogoś»

Zły los dosięgnał kogoś, śmierć dosięgła kogoś.

Zemsta dosięgła winnych.

Powódź dosięgła mieszkańców wioski.

3. «zrównać się z kimś albo z czymś, osiągnąć określony wiek, stopień, określoną wielkość, osiągnąć jakiś kres»

Dosięgać osiemdziesiątki.

Głębokość jeziora dosięga 70 m.

przen.

Przestrach dosięgnął zenitu.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • dosięgnąć — celu zob. cel 2 …   Słownik frazeologiczny

  • dosiąc — → dosięgnąć …   Słownik języka polskiego

  • dosięgać — Dosięgnąć celu zob. cel 2 …   Słownik frazeologiczny

  • dopaść — I dk Vc, dopaśćpadnę, dopaśćpadniesz, dopaśćpadnij, dopaśćpadł, dopaśćpadnięty, dopaśćpadłszy dopadać ndk I, dopaśćam, dopaśćasz, dopaśćają, dopaśćaj, dopaśćał, dopaśćany 1. «szybkim biegiem, pędem zbliżyć się do kogoś lub czegoś, dobiec,… …   Słownik języka polskiego

  • dosięgać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, dosięgaćam, dosięgaća, dosięgaćają, dosięgaćany {{/stl 8}}– dosięgnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa a. IVb, dosięgaćnę, dosięgaćnie, dosięgaćnij, dosięgaćnął || dosięgaćsiągł, dosięgaćnęła || dosięgaćgła,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • cel — 1. Chybić celu «nie osiągać zamierzonego efektu»: Tym wszakże razem zamierzona złośliwość agenta chybiła celu, Jakuci bowiem życzliwiej spojrzeli na Smugę. A. Szklarski, Wyprawa. 2. Dopiąć, dosięgnąć celu «osiągnąć zamierzony skutek działań,… …   Słownik frazeologiczny

  • dobiec — + rzad. dobiegnąć dk Vc, dobiecbiegnę, dobiecbiegniesz, dobiecbiegnij, dobiecbiegł, dobiecbiegli, dobiecbiegłszy dobiegać ndk I, dobiecam, dobiecasz, dobiecają, dobiecaj, dobiecał 1. «biegnąc osiągnąć jakiś cel, dotrzeć do kogoś a. do czegoś»… …   Słownik języka polskiego

  • dojść — dk, dojśćjdę, dojśćjdziesz, dojdź, doszedł, doszła, doszli, doszedłszy dochodzić ndk VIa, dojśćdzę, dojśćdzisz, dojśćchodź, dojśćdził 1. «posuwając się osiągnąć określone miejsce, cel» a) «o ludziach i zwierzętach: idąc dotrzeć dokądś» Dojść do… …   Słownik języka polskiego

  • dorzucić — dk VIa, dorzucićcę, dorzucićcisz, dorzucićrzuć, dorzucićcił, dorzucićcony dorzucać ndk I, dorzucićam, dorzucićasz, dorzucićają, dorzucićaj, dorzucićał, dorzucićany 1. «dosięgnąć rzutem, rzucić mierząc do jakiegoś celu» Strumyk płynął tak blisko,… …   Słownik języka polskiego

  • dostać — I dk, dostaćstanę, dostaćstaniesz, dostaćstań, dostaćstał dostawać ndk IX, dostaćstaję, dostaćstajesz, dostaćwaj, dostaćwał 1. «otrzymać, uzyskać coś za darmo lub za pracę, za pieniądze itp.» Dostać kwiaty, czekoladki. Dostawać pieniądze od ojca …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.