drganie

n I
1. rzecz. od drgać

Konwulsyjne drganie przebiegło mu po policzkach.

2. lm D. \drganieań
fiz. drgania «okresowe zmiany stanu układu (np. wahadła, struny, obwodu elektrycznego), zachodzące dokoła pewnego położenia równowagi pod wpływem energii dostarczonej do tego układu»

Drgania harmoniczne, okresowe, elektryczne, mechaniczne.

Okres, amplituda drgań.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wstrząsnąć — dk Va, wstrząsnąćnę, wstrząsnąćtrząśniesz, wstrząsnąćtrząśnij, wstrząsnąćnął, wstrząsnąćnęła, wstrząsnąćnęli, wstrząsnąćtrząśnięty, wstrząsnąćnąwszy wstrząsać ndk I, wstrząsnąćam, wstrząsnąćasz, wstrząsnąćają, wstrząsnąćaj, wstrząsnąćał,… …   Słownik języka polskiego

  • gra — ż IV, CMs. grze; lm D. gier 1. «zabawa towarzyska prowadzona według pewnych zasad, niekiedy połączona z hazardem, granie; w sporcie: rozgrywka prowadzona między zawodnikami lub zespołami według zasad określonych regulaminem danej dyscypliny;… …   Słownik języka polskiego

  • idiofon — m IV, D. u, Ms. idiofonnie; lm M. y muz. idiofony «instrumenty muzyczne perkusyjne (np. gong, kotły, talerze, kastaniety), w których dźwięk powstaje przez drganie całego instrumentu wywołane uderzeniem; w historii instrumentów muzycznych należą… …   Słownik języka polskiego

  • młoteczek — m III, D. młoteczekczka, N. młoteczekczkiem; lm M. młoteczekczki 1. «mały młotek narzędzie ręczne» Przybijać gwoździk młoteczkiem. 2. «mały młotek część mechanizmu (np. kowarki)» 3. anat. «jedna z trzech drobnych kosteczek ucha środkowego… …   Słownik języka polskiego

  • oczopląs — m IV, D. u, Ms. oczopląssie, blm med. «niezależne od woli poziome, rzadziej obrotowe drganie gałek ocznych, spowodowane głównie wadami wzroku lub chorobami błędnika» …   Słownik języka polskiego

  • oscylacja — ż I, DCMs. oscylacjacji; lm D. oscylacjacji (oscylacjacyj) «drganie, falowanie, ruch wahadłowy, drgający» Oscylacje elektronów, gwiazd. przen. «chwianie się w wyborze między dwiema możliwościami; skłanianie się raz w jedną, raz w drugą stronę»… …   Słownik języka polskiego

  • stroik — m III, D. u a. a, N. stroikkiem; lm M. i 1. «rodzaj diademu przybranego wstążkami i kwiatami, stanowiący część stroju regionalnego kobiet; dawniej także ozdoba głowy kobiecej w postaci opaski z koronki, jedwabiu itp.; czółko» Fantazyjny, ozdobny… …   Słownik języka polskiego

  • wibracja — ż I, DCMs. wibracjacji; lm D. wibracjacji (wibracjacyj) 1. «drganie o dużej częstotliwości; drżenie, trzęsienie się (czegoś)» Wibracja mechaniczna, akustyczna. Wibracja powietrza. Wibracja samolotu. Wibracja młota pneumatycznego. Odczuwać… …   Słownik języka polskiego

  • wibrator — m IV, D. a, Ms. wibratororze; lm M. y 1. «urządzenie wytwarzające drgania mechaniczne, używane w pracach budowlanych, w masażu itp.» 2. muz. «część instrumentu muzycznego, np. struna wprawiana w drganie i wydająca dźwięk» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • bicie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}od cz. bić. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}bicie II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, lm D. bić {{/stl 8}}{{stl 7}} drganie wirującego elementu maszyny spowodowane… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.