dwoić

ndk VIa, dwoję, dwoisz, dwój, dwoił, dwojony
1. techn. «w garbarstwie: dzielić mechanicznie skóry na dwie warstwy»
2. przestarz. «podwajać»
dwoić się «powiększać się w dwójnasób, podwajać się»

Majątek szybko mu się dwoił.

◊ Dwoi się komuś w oczach «ktoś widzi podwójnie»
◊ Dwoić się i troić «starać się być wszędzie, w wielu miejscach, być niezwykle czynnym; uwijać się»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • dwoić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, dwoję się, dwoi się, dwój się {{/stl 8}}{{stl 7}}ZOB. dwoić się i troić {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dwoić się — i troić «być niezwykle czynnym; uwijać się»: Kierownik świetlicy (...) dwoi się i troi, by sprostać wymaganiom swoich podopiecznych i w miarę, głównie finansowych, możliwości, urozmaicić nieco codzienną monotonię. Organizuje więc wycieczki… …   Słownik frazeologiczny

  • dwoić się i troić — {{/stl 13}}{{stl 7}} wykonywać naraz wiele czynności, starać się sprawnie, szybko i porządnie coś zrobić, wkładać wiele wysiłku w zrobienie czegoś w krótkim czasie; wychodzić z siebie, uwijać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dwoję się i troję, żeby… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • troić się — Dwoić się i troić zob. dwoić się …   Słownik frazeologiczny

  • dwojenie — ↨ dwojenie się n I rzecz. od dwoić (się) …   Słownik języka polskiego

  • troić się — ndk VIa, troję się, troisz się, trój się, troił się «powiększać się trzykrotnie, potrajać się; ukazywać się, być widzianym w potrójnej postaci» Cienie troiły się. ◊ Coś (np. litery, światełko) troi się komuś (w oczach), nieos. troi się komuś w… …   Słownik języka polskiego

  • troić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIb, troi się {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zwiększać się, powiększać się trzykrotnie; zwielokrotniać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Objętość substancji troiła się w niewiarygodnym …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.