farba

ż IV, CMs. \farbabie; lm D. farb
1. «mieszanina barwników i pigmentów ze spoiwami, tworząca barwną substancję używaną do malowania lub barwienia»

Farba jasna, ciemna, biała, zielona itp.

Farby artystyczne.

Farba matowa, świecąca.

Farba drukarska, podkładowa, nawierzchniowa.

Warstwa farby.

Wycisnąć farbę z tuby.

Mieszać farby na palecie.

Pokryć coś farbą.

Farba zasycha, wyschła, wyblakła.

∆ Farba akwarelowa «barwnik utarty z gumą arabską, do malowania rozcieńczany wodą; akwarela»
∆ Farba emulsyjna «farba wodna, w której spoiwem jest emulsja wodna substancji błonotwórczej»
∆ Farba klejowa «mieszanina barwnika z rozcieńczonym klejem roślinnym lub zwierzęcym»
∆ Farba kryjąca «farba nieprzezroczysta»
∆ Farba laserunkowa «farba przezroczysta»
∆ Farba olejna «barwnik najczęściej mineralny zaprawiony wysychającym na powietrzu olejem lub pokostem»
∆ Farba sucha, malarska «przygotowana fabrycznie, gotowa farba do stosowania jako farba wodna»
∆ Farba temperowa «farba, której spoiwo stanowi białko, białko z żółtkiem lub mieszanina jaja, kleju, gumy, kazeiny z olejami schnącymi lub żywicowymi»
∆ Farba wodna «mieszanina kredy pławionej, tonu, farb malarskich, suchych itp. z roztworami lub emulsjami wodnymi»
∆ Farby ceramiczne «barwniki mineralne, odporne na działanie wysokiej temperatury, stosowane do zdobienia wyrobów ceramicznych i szkła»
∆ Farby emaliowe «emalie lakiernicze»
∆ Farby mineralne a. ziemne «sole metali ciężkich (biel ołowiana, żółcień chromowa, cynober)»
∆ Farby roślinne «farby wyrabiane z roślin»
◊ Malować czarnymi, ciemnymi farbami; użyć mocnych farb «przedstawić ujemne strony kogoś lub czegoś; wyjaskrawić coś»
2. łow. «krew wszelkiej zwierzyny (brocząca z rany), posoka; rubasznie: krew ludzka»

Z rany zająca ciekła farba.

Puścić komuś farbę z nosa.

pot. Puścić farbę «zdradzić się z tym, co się ukrywało; wygadać się»
niem.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • farba — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. Ia, CMc. farbabie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} barwnik lub pigment suchy bądź rozpuszczony w spoiwie (wodzie, oleju itp.), służący do malowania jakichś powierzchni, nadawania koloru… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • farbă — FÁRBĂ, fărburi, s.f. (reg.) Vopsea; culoare. – Din germ. Farbe. Trimis de tavilis, 25.03.2008. Sursa: DEX 98  FÁRBĂ s. v. culoare, vopsea. Trimis de siveco, 25.03.2008. Sursa: Sinonime  fárbă (fárbe), s.f. – Culoare. ger …   Dicționar Român

  • farba — ×farba (l. farba) sf. SD131, SD143 dažai, spalva: Gražiomis farbomis išrašyta BPI60 …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • fȃrba — ž 〈G mn ī〉 razg. boja ✧ {{001f}}njem …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • farba — fȃrba ž <G mn ī> DEFINICIJA razg. boja ETIMOLOGIJA njem. Farbe …   Hrvatski jezični portal

  • farba — is. Fırfır …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • farba — pot. Puścić farbę «zdradzić się z tym, co się ukrywało; wygadać się»: Porozmawiaj z nim, przebadaj. Może puści farbę. On ma jedną słabość: lubi się chwalić. W. Żukrowski, Tablice …   Słownik frazeologiczny

  • farba — Krew Eng. Blood …   Słownik Polskiego slangu

  • farba — krew …   Słownik gwary warszawskiej

  • farba klejowa — {{/stl 13}}{{stl 7}} farba wodna, której spoiwem jest klej roślinny lub zwierzęcy; stosowana głównie do malowania wnętrz budynków {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.