animizm

m IV, D. -u, Ms. \animizmzmie, blm
1. psych. «sposób myślenia, charakterystyczny dla małych dzieci, polegający na przekonaniu, że wszystkie przedmioty, zwierzęta i rośliny są istotami czującymi, myślącymi i obdarzonymi wolą»
2. rel. «pogląd, właściwy pierwotnym wierzeniom religijnym, według którego zwierzęta, rzeczy lub zjawiska przyrody mają duszę»
‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • animizm — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. animizmzmie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} w wierzeniach pierwotnych: wiara, że wszystkie przedmioty, zwierzęta, zjawiska przyrody i sam wszechświat mają duszę <łac.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • animizm — is., fel., Fr. animisme Canlıcılık …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • animizm — <lat.> İbtidai insanların hər bir şeyin ruhu olduğuna inanması, təbiət qüvvələrinə və hadisələrinə ruhi isnad verməsindən ibarət etiqadı (dini etiqadların ilk mənşəyi). Animizmin başlıca ideyası …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ANİMİZM — Sosy: Ruhları İlâh sayan batıl bir din. Ruhlar cisimler gibi Allah ın mahlukudur. Onun emirlerine tâbidir …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • canlıcılık — is., ğı, fel. 1) Olup bitenin, ruhlar alanının gizli güçleri tarafından yönetildiğine inanan ilkel anlayış, animizm 2) Bağımsız bir ruhsal varlığın insanda ve doğa nesnelerinde yerleşik olduğuna inanan ilkel dinî görüş 3) Tek ve aynı ruhun fikrî… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.