gospodarowanie

n I
rzecz. od gospodarować.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • Czesław Zakaszewski — (July 19, 1886 in Warsaw – February 2, 1959 in Warsaw) was a Polish hydrotechnician and meliorator. Professor of the Warsaw University of Technology, member of the Warsaw Scientific Society. He was an author of numerous technical projects, thesis …   Wikipedia

  • farmerstwo — n III, Ms. farmerstwowie, blm «zawód farmera; gospodarowanie na farmie» …   Słownik języka polskiego

  • gazdówka — ż III, CMs. gazdówkawce; lm D. gazdówkawek reg. «gazdowanie, gospodarowanie; gospodarstwo» …   Słownik języka polskiego

  • gospodarka — ż III, CMs. gospodarkarce; lm D. gospodarkarek 1. «organizacja produkcji, sposobów produkcji» Gospodarka planowa, chaotyczna, rabunkowa. Gospodarka indywidualna, uspołeczniona, zespołowa. Gospodarka kapitalistyczna, socjalistyczna. ∆ Ekstensywna… …   Słownik języka polskiego

  • gospodarność — ż V, DCMs. gospodarnośćści, blm «umiejętność dobrego gospodarowania, zarządzania czym; umiejętne, oszczędne gospodarowanie» Gospodarność kierownictwa spółdzielni …   Słownik języka polskiego

  • gospodarstwo — n III, Ms. gospodarstwowie; lm D. gospodarstwoarstw 1. «posiadłość wiejska obejmująca grunty i zabudowania; rolna lub przemysłowo rolna jednostka produkcyjna» Gospodarstwo indywidualne, spółdzielcze, zespołowe. Gospodarstwo wzorowe, zaniedbane.… …   Słownik języka polskiego

  • marnotrawstwo — n III, Ms. marnotrawstwowie, blm «lekkomyślne, bezużyteczne, nieoszczędne szafowanie, gospodarowanie czymś; rozrzutność» Marnotrawstwo czasu, grosza publicznego. Marnotrawstwo materiałów, surowców. Walczyć z marnotrawstwem …   Słownik języka polskiego

  • niegospodarność — ż V, DCMs. niegospodarnośćści, blm «nieumiejętność dobrego zarządzania czymś; nieoszczędne, mechaniczne gospodarowanie» Rażąca niegospodarność. Niegospodarność pani domu …   Słownik języka polskiego

  • nieracjonalny — «nie oparty na racjonalnych podstawach» Nieracjonalne argumenty. Nieracjonalne gospodarowanie czasem …   Słownik języka polskiego

  • ziemiaństwo — n III, Ms. ziemiaństwowie, blm 1. «właściciele posiadłości ziemskich; ziemianie» Zebrało się okoliczne ziemiaństwo. 2. daw. «praca, zajęcie ziemianina, rolnika, gospodarowanie na wsi» …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.