gotować

ndk IV, \gotowaćtuję, \gotowaćtujesz, \gotowaćtuj, \gotowaćował, \gotowaćowany
1. «poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go we wrzącej wodzie lub w innym płynie albo w parze; doprowadzać płyn do stanu wrzenia, utrzymywać przez pewien czas w stanie wrzenia; przyrządzać, przygotowywać gorące posiłki»

Dobrze, świetnie gotować.

Gotować śniadanie, obiad, kolację.

Gotować jajko na miękko, kartofle na obiad, wodę na herbatę.

2. rzad. «przygotowywać, mieć w pogotowiu»

Gotować światu wojnę.

∆ Gotuj broń! «komenda wojskowa»
przen.

Nie wiemy, co nam gotuje los, przyszłość.

gotować się
1. «być w stanie wrzenia, być gotowanym»

Zupa się gotuje.

Gotująca się kapusta, marchewka.

◊ Gotuje się jak w garnku a) «o zaburzeniach atmosferycznych, o wirze wodnym itp.» b) «o zamieszaniu, o zamieszkach, dużym ruchu»
przen.
a) «kłębić się, kotłować się»
b) «burzyć się, wzburzać się pod wpływem silnych uczuć, dygotać z podniecenia»

Wszystko się w nim gotuje ze złości.

2. strona zwrotna czas. gotować w zn. 2

Gotować się do odjazdu, do podróży.

Gotować się do walki, do zemsty.

◊ Gotuje się burza, odwilż itp. «zanosi się, zbiera się na burzę, odwilż itp.»
3. przestarz. «być przygotowywanym»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • gotować — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, gotowaćtuję, gotowaćtuje, gotowaćany {{/stl 8}}– ugotować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} zwykle o produktach spożywczych: doprowadzać do stanu wrzenia i utrzymywać w nim przez pewien czas dla… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gotować — coś w krótkim sosie zob. sos 1 …   Słownik frazeologiczny

  • gotować się — I – ugotować się {{/stl 13}}{{stl 33}} będąc w stanie wrzenia, nabierać pożądanych własności; o gorących posiłkach: być przygotowanym :{{/stl 33}}{{stl 10}}Ziemniaki się gotują. Woda na herbatę już się gotuje. Obiad się gotuje. {{/stl 10}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gotować się — Gdzieś gotuje się jak w garnku zob. garnek. Żółć się w kimś gotuje zob. żółć 2 …   Słownik frazeologiczny

  • sos — 1. kulin. Gotować, dusić coś w krótkim sosie «gotować, dusić coś w sosie z małą ilością wody»: (...) dorzucasz warzywa i całość dusisz w krótkim sosie (...). Roz bezp 1996. 2. Ktoś (jest, czuje się) nie w sosie «o kimś będącym w złym humorze,… …   Słownik frazeologiczny

  • krótki — krótkitszy 1. «mający małą długość; niedługi» Krótka sukienka. Krótkie włosy. ∆ Krótki wzrok → krótkowzroczność ∆ Krótka seria «niewielka ilość czegoś (zwykle o produkcji odzieży)» ∆ Gotować, dusić w krótkim sosie mięso, jarzyny «gotować, dusić… …   Słownik języka polskiego

  • kuchnia — ż I, DCMs. kuchniani; lm D. kuchniani (kuchniachen) 1. «pomieszczenie z piecem kuchennym lub odpowiednim urządzeniem do gotowania» Mała, ciasna kuchnia. Dwa pokoje z kuchnią. ∆ Ślepa kuchnia «kuchnia bez okna na zewnątrz» ◊ pot. Znać coś,… …   Słownik języka polskiego

  • ogień — m I, D. ognia; lm M. ognie, D. ogni 1. «zjawisko wydzielania się ciepła i światła towarzyszące paleniu się ciał, postrzegane w postaci płomieni i żaru; płomień» Jasny, nikły, słaby, wielki ogień. Blask, żar ognia. Słup, strumień, ściana ognia.… …   Słownik języka polskiego

  • para — I ż IV, CMs. parze; lm D. par 1. «substancja w fazie gazowej, w temperaturze niższej od temperatury krytycznej» Para wodna. Para wodoru, cynku, alkoholu. Obłok, tuman, kłąb pary. Ciśnienie pary (w kotle). Para bucha, dymi, unosi się, idzie z… …   Słownik języka polskiego

  • przykrycie — n I 1. rzecz. od przykryć. 2. lm D. przykrycieyć «to, czym się coś okrywa, zasłania, czym się ktoś przykrywa (np. kołdra, obrus, narzuta)» Przykrycie stołu. Przykrycie na łóżko. Przykrycie na studnię. Spali pod przykryciem ze skór. ∆ Gotować coś… …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.