gwałcić

ndk VIa, \gwałcićcę, \gwałcićcisz, gwałć, \gwałcićcił, \gwałcićcili, \gwałcićcony
1. «dopuszczać się gwałtu, bezprawia; naruszać, łamać»

Gwałcić prawo.

Gwałcić uczucia.

2. «zmuszać kobietę siłą do stosunku płciowego»

Gwałcić dziewczynę.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • gwałcić — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, gwałcićcę, gwałcićci, gwałć, gwałcićcony {{/stl 8}}– pogwałcić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 7}} świadomie naruszać, łamać (przepisy, normy, zasady); dopuszczać się bezprawia : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gwałcić — naturę zob. natura 3 …   Słownik frazeologiczny

  • Skaczemy / Pasażer — Infobox Single Name = Skaczemy / Pasażer Artist = Coma from Album = B side = Released = 2000 Format = Recorded = April 2000 Genre = Rock Length = 6:55 Label = Writer = Producer = Katarzyna Michel Certification = Chart position = Last single =… …   Wikipedia

  • Liste deutscher Wörter in anderen Sprachen — Inhaltsverzeichnis 1 Albanisch 2 Arabisch 3 Bosnisch/Kroatisch/Serbisch 4 Bulgarisch 5 …   Deutsch Wikipedia

  • natura — 1. Coś jest, coś staje się czyjąś drugą naturą «ktoś przyzwyczaił się, przyzwyczaja się do jakiegoś postępowania, do odruchowego zachowywania się w jakiś sposób»: Nie najeżaj się, kiedy coś idzie nie po twojej myśli, nie pozwól, by rozdrażnienie… …   Słownik frazeologiczny

  • deptać — ndk IX, deptaćpczę (deptaćpcę), deptaćpczesz (deptaćpcesz), depcz, deptaćał, deptaćany 1. «stąpając przygniatać, cisnąć nogami; następować na coś, przydeptywać» Deptać kwiaty, trawnik a. po kwiatach, po trawniku. Deptać komu po nogach, odciskach …   Słownik języka polskiego

  • gwałcenie — n I rzecz. od gwałcić Gwałcenie prawa …   Słownik języka polskiego

  • natura — ż IV, CMs. naturaurze; lm D. naturaur 1. blm «całokształt rzeczy i zjawisk tworzących wszechświat, świat (bez wytworów pracy ludzkiej); ziemia, woda i powietrze wraz z żyjącymi na nich i w nich roślinami i zwierzętami; przyroda» Dzika, górska,… …   Słownik języka polskiego

  • prawo — I n III, Ms. prawowie; lm D. praw 1. zwykle blm «ogół przepisów, norm prawnych regulujących stosunki między ludźmi danej społeczności, określających zasady ich postępowania lub zawierających zakazy, których naruszenie zagrożone jest karą;… …   Słownik języka polskiego

  • gvoltyti — ×gvõltyti, ija, ijo (l. gwałcić) žr. gvoltavoti 1: Mane gvõltijo valgyti K. [Bernai] didei mane gvõltija, kad aš paskutinį ir vienturtį veršį jiems mėsinėt pažadėčiau K.Donel …   Dictionary of the Lithuanian Language

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.