hulajdusza

m odm. jak ż II, DCMs. \hulajduszaszy; lm M. \hulajduszasze, D. \hulajduszaszów (\hulajduszaszy), B. \hulajduszaszów (\hulajduszasze)
przestarz. «człowiek lubiący hulać; hulaka, zawadiaka»

Słownik języka polskiego . 2013.

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.