ignorować

ndk IV, \ignorowaćruję, \ignorowaćrujesz, \ignorowaćruj, \ignorowaćował, \ignorowaćowany
«świadomie, celowo nie zauważać, nie brać pod uwagę; lekceważyć»

Ignorować kogoś, coś.

ignorować się «ignorować jeden drugiego»

Pokłóciły się i odtąd ignorowały się wzajemnie.

łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • ignorować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, ignorowaćruję, ignorowaćruje, ignorowaćany {{/stl 8}}– zignorować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} lekceważyć kogoś lub coś, świadomie nie brać kogoś lub czegoś pod uwagę, celowo pomijać : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ignorować się — {{/stl 13}}{{stl 7}} ignorować wzajemnie jeden drugiego; udawać, że się kogoś nie dostrzega : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sekretarze w kancelarii prezydenta ignorowali się wzajemnie. <łac.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • traktować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, traktowaćtuję, traktowaćtuje, traktowaćany {{/stl 8}}– potraktować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} postępować wobec kogoś, czegoś w pewien sposób;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przedmiot — Traktować, potraktować kogoś jak przedmiot «lekceważyć, zlekceważyć kogoś, nie liczyć się z czyimś zdaniem, z czyimiś uczuciami, nie dostrzegać, nie dostrzec w kimś uczuć, ignorować, zignorować kogoś»: Lekarz więzienny bada rzadko, lub nie bada… …   Słownik frazeologiczny

  • ignorowanie — ↨ ignorowanie się n I rzecz. od ignorować (się) …   Słownik języka polskiego

  • negliżować — ndk IV, negliżowaćżuję, negliżowaćżujesz, negliżowaćżuj, negliżowaćował, negliżowaćowany książk. «nie zważać na kogoś, na coś; lekceważyć, zaniedbywać, ignorować» Negliżować przeciwnika. Negliżować czyjeś argumenty. negliżować się «chodzić w… …   Słownik języka polskiego

  • ominąć — dk Vb, ominąćnę, ominąćniesz, omiń, ominąćnął, ominąćnęła, ominąćnęli, ominąćnięty, ominąćnąwszy omijać ndk I, ominąćam, ominąćasz, ominąćają, ominąćaj, ominąćał, ominąćany 1. «okrążając minąć coś, przejść, przejechać obok czegoś nie zatrzymując… …   Słownik języka polskiego

  • zignorować — [wym. z ignorować] dk IV, zignorowaćruję, zignorowaćrujesz, zignorowaćruj, zignorowaćował, zignorowaćowany «świadomie, celowo nie wziąć kogoś, czegoś pod uwagę; udać, że się kogoś, czegoś nie zauważyło; zlekceważyć, pominąć» Zignorować czyjeś… …   Słownik języka polskiego

  • patrzeć przez palce — Udawać, że się czegoś (zwłaszcza nielegalnego) nie zauważa; ignorować Eng. To pretend not to see or notice something, especially illegal …   Słownik Polskiego slangu

  • przymknąć oczy — Udawać, że się czegoś (zwłaszcza nielegalnego) nie zauważa; ignorować Eng. To pretend not to see or notice something, especially illegal …   Słownik Polskiego slangu

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.