inchoatywny

przym. od inchoatiwum
jęz. Czasownik inchoatywny «czasownik oznaczający początek czynności, procesu, stanu, np. poznawać, rozpłakać się, zasypiać»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • inchoatiwum — n VI; lm M. inchoatiwumwa, D. inchoatiwumwów 1. blm jęz. «postać czasownika wyrażająca zapoczątkowanie czynności, procesu lub stanu» 2. jęz. «czasownik inchoatywny» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • inchoatywność — ż V, DCMs. inchoatywnośćści, blm jęz. «charakter inchoatywny (czasowników)» …   Słownik języka polskiego

  • ingresywny — jęz. «uwydatniający (w czasowniku) początkowe momenty czynności (jak np. w formie rozpłakał się); inchoatywny» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.