korona

ż IV, CMs. \koronanie; lm D. \koronaon
1. «symbol władzy monarchy, zwykle w postaci złotej, bogato zdobionej obręczy, wkładanej na głowę»
∆ Korona pięciopałkowa, hrabiowska, baronowska itp. «wyobrażenie korony na herbach i przedmiotach użytkowych szlachty i arystokracji, będące oznaką posiadania przez ich właściciela tytułu hrabiowskiego, baronowskiego itp.»
żart. Komuś korona z głowy nie spadnie «nie stanie się nic, co by miało przynieść ujmę czyjejś godności»
przen. «władza królewska, panowanie monarchy; tron, królestwo»

Dziedziczyć koronę.

Kandydat, pretendent do korony.

Ofiarować komuś koronę.

2. «przybranie głowy przypominające koronę, zwykle wieniec z kwiatów lub liści albo ozdobna przepaska z drogich kamieni; diadem»

Miała kosztowny naszyjnik i koronę z brylantów.

astr. Korona Słońca, korona słoneczna «najbardziej zewnętrzna część atmosfery Słońca, rozciągająca się ponad chromosferą do odległości powyżej 10 promieni Słońca»
◊ Korona włosów, warkoczy «uczesanie z upiętych dokoła głowy warkoczy»
◊ Korona cierniowa, ciernista «wieniec z cierni jako symbol męki, cierpienia»
□ Niedobra żona - cierniowa korona.
□ Dobra żona - męża korona.przen. «o największej, najwspanialszej ozdobie, największym osiągnięciu, uwieńczeniu, ukoronowaniu czegoś»
3. «górne rozgałęzienie drzewa utworzone z konarów i gałęzi»

Drzewo o rozłożystej koronie.

bot. Korona kwiatu «górna wewnętrzna część okwiatu, składająca się z płatków wolnych lub zrośniętych, zwykle barwnych, spełniających wobec organizmów zapylających rolę powabni»
4. «jednostka monetarna w Czechosłowacji, Danii, Norwegii, Szwecji i Islandii dzieląca się na 100 mniejszych jednostek; moneta srebrna w dawnych Austro-Węgrzech wartości 100 halerzy»
5. anat. «górna część zęba, znajdująca się ponad dziąsłem»
6. bud. «górna część muru; górna warstwa nawierzchni drogi, wału, zapory itp.»
∆ Korona drogi «jezdnia wraz z poboczami drogi»
7. hist. «państwo o ustroju monarchicznym; monarchia, królestwo»
8. karc.koronka w zn. 4
∆ Wielka korona «w brydżu: pięć honorów lub cztery asy»
9. łow. «grupa wierzchołkowych rozgałęzień rogów jelenia wyrastających z jednego miejsca»
10. stom. «rodzaj osłony, pochewki z metalu lub porcelany nakładanej na zaplombowany ząb w celu jego wzmocnienia lub uzupełnienia brakującej części»
11. techn. «rodzaj koła zębatego»
‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • korona — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. koronanie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} oznaka, symbol władzy królewskiej, przybranie głowy mające postać bogato ozdobionej, złotej obręczy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Złota… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Korona — (griechisch κορώνα, „die Krone“, lateinisch corona) steht für: die äußere Schicht der Atmosphäre der Sonne, die über der Chromosphäre liegt, siehe Korona (Sonne) die durch Wassertropfen in der Erdatmosphäre hervorgerufenen farbigen Ringe um Mond… …   Deutsch Wikipedia

  • Korona — Sf Strahlenkranz; fröhliche Schar per. Wortschatz fach. (19. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus l. corōna Kranz, Krone , dieses aus gr. korṓnē Bogenende, Türgriff , eigentlich Gekrümmtes . Der Bedeutungsübergang zu Schar wie bei Kreis. Da diese… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • Korona — Korona,die:1.⇨Schar(1)–2.⇨Bande Korona 1.Strahlenkranz(Sonne) 2.Heiligenschein,Glorienschein,Gloriole,Aureole 3.→Gruppe …   Das Wörterbuch der Synonyme

  • Korona — Korona: Lat. corona »Kranz«, das aus griech. korō̓nē »Ring« stammt, bezeichnet in übertragener Bedeutung einen Kreis von Menschen, insbesondere von Zuhörern oder Zuschauern. In diesem Sinne wurde es in die Studentensprache übernommen und drang… …   Das Herkunftswörterbuch

  • Korona — Korona, s. Corona und Sonne …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Korona — Korona, Kora(qua), Stamm der Hottentotten (Mischrasse mit Kaffern und Europäern), am mittlern Oranje …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Korona [2] — Korōna, s. Corona …   Kleines Konversations-Lexikon

  • kòrōna — ž 1. {{001f}}pov. kod antičkih Grka i Rimljana, odlikovanje dodjeljivano pobjednicima na natjecanjima, vojskovođama, istaknutim osobama; kruna, vijenac 2. {{001f}}astron. a. {{001f}}vanjski slojevi Sunčeve atmosfere b. {{001f}}višebojni prsten… …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • korona — koróna ž DEFINICIJA 1. pov. kod antičkih Grka i Rimljana, odlikovanje dodjeljivano pobjednicima na natjecanjima, vojskovođama, istaknutim osobama; kruna, vijenac 2. astron. a. vanjski slojevi Sunčeve atmosfere b. višebojni prsten oko Sunca i… …   Hrvatski jezični portal

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.