koszt

m IV, D. -u, Ms. \kosztszcie; lm M. -y (-a)
«suma pieniędzy wydatkowana na kupno lub opłacenie czegoś; nakład pieniężny na określony cel; wartość, cena»

Koszt samochodu, lodówki.

Koszty podróży, przejazdu.

Koszty utrzymania.

Koszty budowy domku.

Zwrot poniesionych kosztów.

Pokrywać, obniżać koszty czegoś.

Robić coś na czyjś koszt.

Narazić kogoś na koszty.

ekon. Koszty własne «wartość nakładów związanych z wyprodukowaniem i sprzedażą danego produktu»
∆ Koszty handlowe «koszty związane z organizacją handlową przedsiębiorstwa i obrotem towarów, obciążające cenę towarów»
◊ Jakim bądź kosztem, jakimkolwiek kosztem «bez względu na koszt, za wszelką cenę»
◊ Kosztem kogoś lub czegoś «za cenę czegoś, z czyimś uszczerbkiem, z krzywdą, z ujmą»
◊ Bawić się czyimś, cudzym kosztem «natrząsać się z kogoś, czynić kogoś przedmiotem zabawy, żartów»
◊ Brać coś na swój koszt «łożyć samemu na coś»
◊ Małym, niewielkim, tanim kosztem «za niewielką cenę; niewielkim wysiłkiem»
czes. z niem.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • koszt — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, M. kosztszcie; lm Mc. y || rzad. a {{/stl 8}}{{stl 7}} nakład pieniężny przeznaczony na kupno czegoś, na opłacenie pracy itp.; wartość czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Koszt inwestycji. Koszty produkcji. Koszt… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • koszt — 1. Bawić się, zabawić się cudzym, czyimś kosztem «natrząsać się z kogoś, czynić, uczynić kogoś przedmiotem zabawy, żartów»: (...) postaci bez wrażliwości, zabawiające się cudzym kosztem (...). P. Kuncewicz, Agonia. 2. Niewielkim, tanim kosztem a) …   Słownik frazeologiczny

  • żyć — 1. Dać komuś żyć «być dla kogoś łagodnym, pobłażliwym, nie ograniczać czyichś możliwości»: Oj, daj żyć, Stasiu, poczekaj. Jak ty się w ogóle zachowujesz? Nie widzisz, że rozmawiam teraz z Krzyśkiem? P. Krawczyk, Plamka. 2. Ktoś ledwie żyje «ktoś… …   Słownik frazeologiczny

  • amortyzować — ndk IV, amortyzowaćzuję, amortyzowaćzujesz, amortyzowaćzuj, amortyzowaćował, amortyzowaćowany 1. «wyrównywać zyskami osiąganymi z użytkowania jakiegoś obiektu, koszt jego wybudowania lub zakupu» Amortyzować inwestycję. 2. «łagodzić, osłabiać… …   Słownik języka polskiego

  • robocizna — ż IV, CMs. robociznaiźnie, blm «włożona, wkładana w coś praca, zwłaszcza fizyczna, zużyta na coś praca; koszt pracy» Tania, droga, własna robocizna. Koszt robocizny …   Słownik języka polskiego

  • sumpt — m IV, D. u, Ms. sumptpcie; lm M. y przestarz. «nakład pieniężny, koszt, wydatek» dziś tylko w wyrażeniu: Własnym sumptem «na własny koszt, własnymi środkami» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • zamortyzować — dk IV, zamortyzowaćzuję, zamortyzowaćzujesz, zamortyzowaćzuj, zamortyzowaćował, zamortyzowaćowany 1. «wyrównać zyskami osiąganymi z użytkowania jakiegoś obiektu koszt jego wybudowania lub zakupu» Zamortyzować hotel, pensjonat. Zamortyzowana… …   Słownik języka polskiego

  • кошт — издержки, расходы , уже у Ф. Прокоповича (см. Смирнов 165), укр. кошт, блр. кошт; через польск. koszt, чеш. kоšt из ср. в. н. kost(e) содержание, издержки , kosten стоить от ср. лат. co(n)stāre; см. Бернекер 1, 586; Мi. ЕW 124 …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • Казённокоштный студент — (от польск. koszt содержание, расход)         студент университета в России, находившийся на полном содержании государства (в отличие от своекоштного живущего на свой счёт). К. с. жили в общежитиях под надзором инспекции; по окончании… …   Большая советская энциклопедия

  • Кошт — (польск. koszt)         (устаревшее), иждивение, расходы, издержки. В некоторых учебных заведениях дореволюционной России учащиеся подразделялись на казённокоштных (принятых на содержание казны) и своекоштных (обучавшихся за свой счёт) …   Большая советская энциклопедия

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.