licować

ndk IV, \licowaćcuję, \licowaćcujesz, \licowaćcuj, \licowaćował, \licowaćowany
1. «dobrze harmonizować z czymś, być stosownym, pasować do czegoś (dziś częściej z przeczeniem)»

Powaga nie licująca z wiekiem.

Czyjeś postępowanie nie licuje ze stanowiskiem.

Czyn nie licujący z godnością człowieka.

2. bud. «pokrywać ściany budowli warstwą okładzinową w celu nadania ścianom estetycznego wyglądu lub zwiększenia ich trwałości»

Licować ściany kamieniem.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • licować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, licowaćcuję, licowaćcuje, licowaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} być stosownym, odpowiednim do czegoś, godzić się z czymś, harmonizować (dziś zwykle z przeczeniem) : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nie licować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk Ia, nie licowaćcuje (z czymś) {{/stl 8}}{{stl 7}} z dezaprobatą: nie pasować do czegoś, nie odpowiadać czemuś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Twoje zachowanie nie licuje z twoim wiekiem. Taka postawa nie licowała z… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • licowanie — n I rzecz. od licować …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.