opiewać

ndk I, \opiewaćam, \opiewaćasz, \opiewaćają, \opiewaćaj, \opiewaćał, \opiewaćany
1. podn. książk. «opisywać, rozsławiać, wychwalać kogoś albo coś w utworze literackim»

Opiewać piękno przyrody, sławnych bohaterów.

2. «o piśmie, dokumencie: zawierać pewną treść; brzmieć, orzekać, wymieniać»

Akcja, pożyczka, rachunek, weksel itp. opiewa na jakąś sumę.

Wyrok opiewa na rok więzienia.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • opiewać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, opiewaćam, opiewaća, opiewaćają, opiewaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} sławić, wychwalać kogoś lub coś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Opiewać czyny bohaterów. Opiewać urodę gór.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • mówić — ndk VIa, mówićwię, mówićwisz, mów, mówićwił, mówićwiony 1. «posługiwać się słowami dla komunikowania myśli i przeżyć; mieć zdolność mowy» Dziecko zaczyna mówić. Mówić komuś prawdę, brednie, bajki. Mówić wiersz. Mówić z kimś, komuś o ostatnich… …   Słownik języka polskiego

  • opiewanie — n I rzecz. od opiewać …   Słownik języka polskiego

  • piać — ndk Xb, pieję, piejesz, piej, piał, piali a. pieli 1. «o kogucie: wydawać charakterystyczny dla niego głos» Koguty pieją na zmianę pogody. 2. «mówić cienkim, ostrym głosem» Piał, ponieważ przechodził mutację. 3. żart. «głosić pochwały, chwalić,… …   Słownik języka polskiego

  • sławić — ndk VIa, sławićwię, sławićwisz, sław, sławićwił, sławićwiony podn. «głosić czyjąś sławę, opiewać, chwalić» Sławić czyjeś cnoty, czyjeś czyny, zasługi. Sławić kogoś pod niebiosa …   Słownik języka polskiego

  • wysławiać — I ndk I, wysławiaćam, wysławiaćasz, wysławiaćają, wysławiaćaj, wysławiaćał, wysławiaćany rzad. wysławić dk VIa, wysławiaćwię, wysławiaćwisz, wysławiaćsław, wysławiaćwił, wysławiaćwiony, podn. «mówić, pisać o kimś z uznaniem, nie szczędząc pochwał …   Słownik języka polskiego

  • krasa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. krasasie, rzad. {{/stl 8}}{{stl 7}} podniośle, poetycko: uroda, piękno kogoś lub czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Opiewać krasę wiosennej łąki, starego miasta. Podziwiać krasę ukochanej. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pochwytać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIIa, pochwytaćam, pochwytaća, pochwytaćają, pochwytaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o wielu istotach: wziąć coś do rąk : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dzieci pochwytały kanapki i pobiegły… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • sławić — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ndk VIIb, sławićwię, sławićwi, sławićwiony {{/stl 8}}{{stl 7}} podniośle: wychwalać kogoś, czyjeś dokonania; opiewać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sławić czyjeś zwycięstwo, czyjąś dobroć. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.