strzaskać

dk I, \strzaskaćam, \strzaskaćasz, \strzaskaćają, \strzaskaćaj, \strzaskaćał, \strzaskaćany
«rozbić w kawałki, zmiażdżyć, zgruchotać, roztłuc»

Drzewo strzaskane piorunem.

Noga strzaskana kulami.

Strzaskane szyby, meble, obrazy.

Nie dziękuj, wyznam ci szczerze, pierwszy bym pałkę strzaskał na twej głowie, gdyby nie dziatek pacierze. (Mickiewicz)

strzaskać się «zostać strzaskanym, rozbić się na kawałki»

Coś strzaskało się w drobne kawałki, w drobny mak.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • strzaskać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIIa, strzaskaćam, strzaskaća, strzaskaćają, strzaskaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} rozbić na kawałki; rozwalić, roztłuc, skruszyć, zdruzgotać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Domy strzaskane ogniem artylerii. Piorun strzaskał szopę.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • strzaskać — coś na drzazgi, w drzazgi zob. drzazga 2 …   Słownik frazeologiczny

  • strzaskać się — {{/stl 13}}{{stl 7}} rozbić się na kawałki; rozwalić się, stłuc się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wazon strzaskał się w drobny mak. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • drzazga — 1. Coś idzie, poszło, leci itp. w drzazgi «coś ulega, uległo zniszczeniu, rozbiciu, coś zostało roztrzaskane, zniszczone»: Rozpoczął się pogrom dworu. Najpiękniejsze meble i kryształowe świeczniki rzucano z piętra przez okna, zerwano część dachu …   Słownik frazeologiczny

  • drzazga — ż III, CMs. drzazgazdze; lm D. drzazg (drzazeg) «drobniutki, ostry kawałek drewna, szkła, metalu itp.; mały, odłupany kawałek drewna używany zwykle na podpałkę» Wbić sobie drzazgę za paznokieć. Weszła mi drzazga w palec. ◊ Bić, rąbać, tupać itp.… …   Słownik języka polskiego

  • potrzaskać — dk I, potrzaskaćam, potrzaskaćasz, potrzaskaćają, potrzaskaćaj, potrzaskaćał, potrzaskaćany 1. «strzaskać coś w wielu miejscach albo strzaskać wiele rzeczy; potłuc, porozbijać, połamać» Potrzaskane pociskami mury, okna. Potrzaskane naczynia,… …   Słownik języka polskiego

  • zdruzgotać — dk IX, zdruzgotaćoczę a. zdruzgotaćocę, zdruzgotaćoczesz a. zdruzgotaćocesz, zdruzgotaćocz, zdruzgotaćał, zdruzgotaćany «rozbić na drobne kawałki; skruszyć, strzaskać, zmiażdżyć, zgruchotać» Piorun zdruzgotał stare drzewo. Zdruzgotany pomnik.… …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.