cel

m I, D. -u; lm M. -e, D. -ów
1. «to, do czego się dąży, co się chce osiągnąć; punkt, miejsce, do którego się zmierza»

Bliski, daleki, nieosiągalny, zamierzony, wspólny, szczytny cel.

Cel podróży.

Cel marzeń, dążeń.

Cel życia.

Błąkać się bez celu.

Dojść do celu.

Osiągnąć cel.

Każda epoka ma swe własne cele. (Asnyk)

∆ Chybiać celu «nie osiągać zamierzonego efektu, nie udawać się; być niecelowym, zbędnym»
jęz. Okolicznik celu «w zdaniu: okolicznik wskazujący cel wykonywania czynności»
◊ Do jakichś celów, dla jakichś celów (np. statystycznych) «na czyjś użytek, do użytku czegoś (np. statystyki)»
◊ Na jakieś cele (np. dobroczynne) «na jakąś rzecz, na jakieś potrzeby»
◊ W celu, celem «po to, dlatego, aby»
◊ Dopiąć celu; stanąć u celu, być u celu «osiągnąć zamierzony skutek działania; urzeczywistnić coś»
◊ Mijać się z celem «nie spełniać swego zadania, przeznaczenia»
◊ Przeznaczyć coś na jakiś cel a) «używać czegoś do czegoś; uznać coś za nadające się do czegoś» b) «ofiarować, oddać na coś»
◊ Spełniać cel, odpowiadać jakimś celom «być odpowiednim do jakichś zadań, być zgodnym z przeznaczeniem»
◊ Wytknąć, stawiać sobie jakiś cel; mieć coś na celu, za cel «dążyć do czegoś»
◊ Zmierzać (wprost) do celu «postępować w sposób zdecydowany, przystępować do rzeczy wprost, bez zbędnych przygotowań»
□ Cel uświęca środki.
2. «przedmiot (rzecz lub osoba) zamierzonych działań, punkt centralny jakiejś akcji; obiekt»

Stać się celem ataków.

Wziąć, obrać kogoś, coś za cel kpin, żartów.

3. «obiekt, do którego się mierzy, strzela; tarcza strzelnicza lub punkt środkowy w takiej tarczy»

Cel wojskowy, cywilny, naziemny, powietrzny, zamaskowany, ruchomy, przenośny.

Atakować, obserwować cel (np. w lotnictwie).

Trafić w cel a. do celu.

Pocisk dosięga celu, wyprzedza cel.

∆ Cel! a. Cel - pal! «komenda wojskowa: celuj!»
◊ Chybić celu «strzeliwszy, nie trafić; spudłować»
4. przestarz. «muszka broni palnej»
dziś tylko we fraz. Brać kogoś, coś na cel «mierzyć, celować do kogoś, czegoś»
niem.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • cel — cel·a·don; cel·a·don·ite; cel·an·dine; cel·as·tra·ce·ae; cel·as·tra·ceous; cel·a·ture; cel·e·be·sian; cel·e·brant; cel·e·brat·er; cel·e·bra·tion; cel·e·bra·tive; cel·e·bra·tor; cel·e·bra·to·ry; cel·e·bret; cel·ery; cel·es·tite; cel·i·ba·cy;… …   English syllables

  • cel — CEL, CEA, cei, cele, adj. dem. (antepus), art., adj., pron. dem. I. adj. dem. (antepus) (pop.) (Arată că fiinţa sau lucrul desemnate de substantivul pe care îl determină se află mai departe, în spaţiu sau în timp, de vorbitor). Ia în braţe cea… …   Dicționar Român

  • cel — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż III, D. u; lm D. ów {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} planowy wynik każdego racjonalnego działania; to, do czego się dąży, o co się zabiega : {{/stl 7}}{{stl 10}}Bliski, realny,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • CEL — may stand for: Carboxyl ester lipase or bile salt dependent lipase, an enzyme used in digestion Check engine light, a malfunction indicator lamp Chemin de Fer de l Etat Libanais, the national railway network of the Lebanon Communications and… …   Wikipedia

  • Cel. — Cel., Cél. сокр. от celesta, célesta …   Словарь иностранных музыкальных терминов

  • 'cel|lo — or cel|lo «CHEHL oh», noun, plural los. a musical instrument like a violin, but much larger and with a lower tone. It is held between the knees while being played and is supported on the floor by a peg or tail pin. Also, violoncello. ╂[short for… …   Useful english dictionary

  • cel|lo — or cel|lo «CHEHL oh», noun, plural los. a musical instrument like a violin, but much larger and with a lower tone. It is held between the knees while being played and is supported on the floor by a peg or tail pin. Also, violoncello. ╂[short for… …   Useful english dictionary

  • cel — Mot Monosíl·lab Nom masculí …   Diccionari Català-Català

  • cel·la — cel|·la Mot Pla Nom femení …   Diccionari Català-Català

  • cel — celluloid sheet for an animated cartoon, from CELLULOID (Cf. celluloid); became current by c.1990 when they became collectible …   Etymology dictionary

  • cel- — celo DEFINICIJA na početku riječi označuje da je što prazno, udubljeno, šuplje, šupljo , prazno [celitis; celoskop]; kelo ETIMOLOGIJA grč. koȋlos: šupalj …   Hrvatski jezični portal

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.