tytanowiec

m II, D. \tytanowiecwca; lm M. \tytanowiecwce, D. \tytanowiecwców
chem. tytanowce «pierwiastki chemiczne należące do czwartej grupy pobocznej układu okresowego pierwiastków: tytan, cyrkon, hafn - metale trudno topliwe, o srebrzystym połysku, odznaczające się plastycznością, dające się łatwo obrabiać mechanicznie; występują w przyrodzie w znacznych ilościach, zwykle w stanie rozproszonym»

Słownik języka polskiego . 2013.

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.