uchybienie

n I
1. rzecz. od uchybić.
2. lm D. \uchybienieeń
«usterka, nieścisłość, wada, błąd»

Uchybienia w wykonawstwie.

Poważne uchybienia w sztuce lekarskiej.

Uchybienia w stylu.

3. lm D. \uchybienieeń
«wykroczenie przeciw jakimś normom, czyn niewłaściwy; obraza, ubliżenie komuś»

Uchybienie regulaminowi, obowiązkom.

Uchybienie wobec starszego człowieka.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • uchybienie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}od cz. uchybić. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}uchybienie II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, lm D. uchybienieeń {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • mundur — 1. Obraza munduru «uchybienie osobie noszącej mundur, uchybienie godności żołnierza» 2. Splamić mundur «popełnić czyn niegodny tego, kto nosi mundur»: (...) splamił mundur współpracą z okupantem. K. Kolińska, Orzeszkowa. 3. Włożyć, przywdziać… …   Słownik frazeologiczny

  • obraza — ż IV, CMs. obrazazie zwykle blm 1. «obelżywe wyrażenie się o kimś, zachowanie się względem kogoś, uchybienie czyjejś godności osobistej; zniewaga» Obraza czynna, słowna. Śmiertelna obraza. Darować komuś obrazę. Ścierpieć obrazę, nie ścierpieć… …   Słownik języka polskiego

  • powiesić — pot. Powiesić kogoś na suchej gałęzi «powiedzenie wyrażające czyjąś niechęć, złość w stosunku do kogoś»: (...) powiesiliby nas na suchej gałęzi za najmniejsze uchybienie. Roz bezp 1996. Siekierę można powiesić zob. siekiera …   Słownik frazeologiczny

  • afront — m IV, D. u, Ms. afrontncie; lm M. y «obraźliwe, lekceważące zachowanie się wobec kogoś; postępek mający na celu uchybienie, ubliżenie komuś; zniewaga» Afront towarzyski. Robić komuś afronty. Ścierpieć, znieść afront. Afront kogoś spotkał. ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

  • despekt — m IV, D. u, Ms. despektkcie; lm M. y przestarz. «uchybienie komu, ubliżenie, afront, obraza» Uważać co za despekt. ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • fant — m IV, D. u, Ms. fantncie; lm M. y 1. «przedmiot do wygrania na loterii» Fant loteryjny. Losować fanty. 2. «w grach towarzyskich: przedmiot składany do wykupu za uchybienie któremuś z przepisów gry» Dawać, dać fant. Wykupić fant. Wykupić się… …   Słownik języka polskiego

  • grzech — m III, D. u; lm M. y 1. «w doktrynach religijnych: złamanie zakazu zagrożone sankcjami nadnaturalnymi (np. karą pośmiertną), wymagające oczyszczenia za pomocą ustalonych przez religię praktyk» Ciężki, powszedni grzech. Pokuta za grzechy. Dopuścić …   Słownik języka polskiego

  • mankament — m IV, D. u, Ms. mankamentncie; lm M. y «brak, niedostatek czegoś; wada, błąd, usterka, uchybienie» Drobne, niewielkie mankamenty. Mankamenty w organizacji pracy. Naprawić, usunąć mankament. ‹wł.› …   Słownik języka polskiego

  • nieformalność — ż V, DCMs. nieformalnośćści; lm MD. nieformalnośćści «niezgodność z obowiązującymi ustawami, uchybienie wobec przepisów» Popełnić jakąś nieformalność. Wykryć nieformalność w postępowaniu administracyjnym …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.