wierszokleta

m odm. jak ż IV, CMs. \wierszokletaecie; lm M. ci \wierszokletaeci, te \wierszokletaty, DB. \wierszokletatów
pogard. «człowiek piszący bezwartościowe wiersze; lichy poeta»

Anonimowy wierszokleta.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wierszokleta — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIIa, CMc. wierszokletaecie {{/stl 8}}{{stl 7}} z lekceważeniem, pogardą o autorze słabych, bezwartościowych wierszy; marny poeta {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.