wychwalanie

↨ wychwalanie się
n I
rzecz. od wychwalać (się).

Słownik języka polskiego . 2013.

  • gloryfikacja — ż I, DCMs. gloryfikacjacji; lm D. gloryfikacjacji (gloryfikacjacyj) «wysławianie, wychwalanie, uwielbianie; gloryfikowanie» Gloryfikacja bohaterstwa. Gloryfikacja historii. ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • panegiryzm — m IV, D. u, Ms. panegiryzmzmie, blm «przesadne wychwalanie mające charakter pochlebstwa; tworzenie, wygłaszanie panegiryków; zespół cech charakterystycznych dla panegiryków» …   Słownik języka polskiego

  • gloryfikacja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. gloryfikacjacji {{/stl 8}}{{stl 7}} podziwianie, wychwalanie cech kogoś lub czegoś; uwielbianie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Gloryfikacja zwycięstwa. <łac.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.