wysławiać

I
ndk I, \wysławiaćam, \wysławiaćasz, \wysławiaćają, \wysławiaćaj, \wysławiaćał, \wysławiaćany - rzad. wysławić dk VIa, \wysławiaćwię, \wysławiaćwisz, \wysławiaćsław, \wysławiaćwił, \wysławiaćwiony,
podn. «mówić, pisać o kimś z uznaniem, nie szczędząc pochwał, wychwalać kogoś, coś; opiewać czyjąś sławę»

Wysławiać czyjąś skromność, gościnność.

Wysławiać czyny bohaterskie.

II

Słownik języka polskiego . 2013.

  • wysławiać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wysławiaćam, wysławiaća, wysławiaćają {{/stl 8}}– wysłowić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, wysławiaćwię, wysławiaćwi, wysławiaćsłów, wysławiaćwiony {{/stl 8}}{{stl 7}} wyrażać coś słowami; wypowiadać, wymawiać :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wysławiać się – wysłowić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} wyrażać słowami swoje myśli, odczucia; wypowiadać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Z trudem wysławiał się po polsku. Wysławiał się gładko. Nie umiał się wysłowić. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wysłowić — dk VIa, wysłowićwię, wysłowićwisz, wysłowićsłów, wysłowićwił, wysłowićwiony wysławiać ndk I, wysłowićam, wysłowićasz, wysłowićają, wysłowićaj, wysłowićał, wysłowićany «wyrazić coś słowami, wypowiedzieć coś» Nie umieć wysłowić swoich uczuć.… …   Słownik języka polskiego

  • gloryfikować — ndk IV, gloryfikowaćkuję, gloryfikowaćkujesz, gloryfikowaćkuj, gloryfikowaćował, gloryfikowaćowany «przypisywać komuś lub czemuś niezwykłą wartość, cechy godne najwyższych pochwał, uwielbienia; wysławiać, wychwalać, wielbić» Gloryfikować… …   Słownik języka polskiego

  • gładko — gładziej «bez nierówności, chropowatości» Gładko ostrugany kij. Gładko ubita droga. Twarz gładko wygolona. Gładko zaczesane włosy. Wyszlifować coś gładko, na gładko. przen. a) «bez komplikacji, bez przeszkód, kłopotów; łatwo» Życie płynie komuś… …   Słownik języka polskiego

  • niebanalnie — przysłów. od niebanalny Mieszkanie umeblowane niebanalnie. Ubierać się, wysławiać się niebanalnie …   Słownik języka polskiego

  • podnosić — ndk VIa, podnosićnoszę, podnosićsisz, podnosićnoś, podnosićsił, podnosićnoszony 1. forma ndk czas. podnieść (p.) 2. «wychwalać, wysławiać, uwydatniać» Podnosić czyjąś dobroć, dzielność. Podnosić znaczenie czegoś …   Słownik języka polskiego

  • potoczyście — potoczyścieej przysłów. od potoczysty a) w zn. 1: Mówić, wysławiać się potoczyście. Coś jest napisane potoczyście. b) w zn. 2: Tańczyć potoczyście …   Słownik języka polskiego

  • wielbić — ndk VIa, wielbićbię, wielbićbisz, wielbićbij, wielbićbił, wielbićbiony 1. «otaczać kogoś czcią i miłością; uwielbiać» Wielbić wybrankę swego serca. Wielbić piękno przyrody. 2. przestarz. «wysławiać, wychwalać» …   Słownik języka polskiego

  • wyjęzyczać się — ndk I, wyjęzyczać sięam się, wyjęzyczać sięasz się, wyjęzyczać sięają się, wyjęzyczać sięaj się, wyjęzyczać sięał się wyjęzyczyć się dk VIb, wyjęzyczać sięczę się, wyjęzyczać sięczysz się, wyjęzyczać sięzycz się, wyjęzyczać sięczył się, pot.… …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.