chłodno

\chłodnoniej
przysłów. od chłodny

W mieszkaniu było chłodno.

Jesienią zrobiło się chłodniej.

□ Chłodno, głodno i do domu daleko.przen.

Odezwać się do kogoś, przyjąć kogoś chłodno.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • chłodno — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., chłodnoej {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}od przym. chłodny (w zn. 1., 2.): Wieczorem zrobiło się chłodno. W cieniu drzew było trochę chłodniej. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chłodnawo — «nieco chłodno, lekko chłodno» W maju było jeszcze chłodnawo …   Słownik języka polskiego

  • cieniście — cieniścieej «będąc pogrążonym w cieniu; dając cień» W lesie było chłodno, cieniście. Gałęzie zwisały cieniście nad oknem. Droga biegła cieniście …   Słownik języka polskiego

  • daleko — dalej 1. «przysłówek określający odległość» a) «w znacznej odległości, w odległym miejscu, w oddaleniu» Gdzieś daleko grzmiały działa. Mieszkał w gajówce, daleko stąd. Dalej, za lasem, jest jezioro. ◊ Daleko (czegoś) szukać; coś jest takie, że… …   Słownik języka polskiego

  • dystans — m IV, D. u, Ms. dystanssie; lm M. e a. y 1. «odległość, oddalenie w przestrzeni albo w czasie» Dystans między czymś a czymś zmniejsza się (zwiększa się). Patrzeć na coś z dystansu. ◊ Trzymać kogoś a. trzymać się na dystans «ustosunkowywać się do… …   Słownik języka polskiego

  • dystansować — ndk IV, dystansowaćsuję, dystansowaćsujesz, dystansowaćsuj, dystansowaćował, dystansowaćowany «prześcigać kogoś, wyprzedzać w biegu» przen. «mieć większe osiągnięcia, robić większe postępy niż ktoś inny» Dystansował kolegów w nauce. dystansować… …   Słownik języka polskiego

  • głodno — głodnoniej «bez dostatecznego pożywienia; nie jedząc, będąc głodnym» Iść głodno spać. W domu było głodno. ◊ Na głodno «będąc głodnym, kiedy jest się głodnym» □ Chłodno, głodno i do domu daleko …   Słownik języka polskiego

  • ochłodnąć — dk Vc, ochłodnąćnę, ochłodnąćniesz, ochłodnąćnij, ochłódł, ochłodła, ochłodli, ochłódłszy 1. «stać się chłodnym; oziębić się, ochłodzić się, ostygnąć» Powietrze ochłodło gwałtownie, stopniowo. Pod wieczór woda w rzece ochłodła. przen. Ochłodnąć w …   Słownik języka polskiego

  • ochłodzić — dk VIa, ochłodzićdzę, ochłodzićdzisz, ochłodź a. ochłódź, ochłodzićdził, ochłodzićdzony ochładzać ndk I, ochłodzićam, ochłodzićasz, ochłodzićają, ochłodzićaj, ochłodzićał, ochłodzićany «obniżyć temperaturę, uczynić chłodniejszym; ostudzić»… …   Słownik języka polskiego

  • ozięble — oziębleej «bez zaangażowania uczuciowego; obojętnie, oschle, chłodno» Ukłonić się ozięble. Przywitać kogoś ozięble …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.