chrapliwie

\chrapliwieej
przysłów. od chrapliwy

Dyszeć, oddychać, śmiać się, mówić chrapliwie.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • chrapliwie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., chrapliwieej, {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. chrapliwy: Chrapliwie rzęzić, dyszeć, mówić, wciągać powietrze. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gardłowo — «gardłowym głosem; nisko, grubo, chrapliwie» Krzyczeć, śmiać się gardłowo …   Słownik języka polskiego

  • rechotliwie — rechotliwieej «skrzecząco, chrapliwie» Śmiać się rechotliwie …   Słownik języka polskiego

  • rzęzić — ndk VIa, rzężę, rzęzićzisz, rzęź, rzęzićził «oddychać ciężko, z wysiłkiem, chrapliwie i świszcząco; wydawać chrapliwy głos; chrapać» Miał duszności i rzęził …   Słownik języka polskiego

  • zakaszlać — dk IX, zakaszlaćlę, zakaszlaćlesz, zakaszlaćkaszl a. zakaszlaćlaj, zakaszlaćał «zacząć kaszlać, kaszlnąć» Zakaszlać głucho, chrapliwie. Zakaszlać sucho. Chory zakaszlał. zakaszlać się «zakrztusić się, zachłysnąć się kaszlem» Zakaszlał się… …   Słownik języka polskiego

  • zarechotać — dk IX, zarechotaćoczę (zarechotaćocę), zarechotaćoczesz (zarechotaćocesz), zarechotaćocz, zarechotaćał 1. «zwykle o żabach: odezwać się rechotem» Chór żab zarechotał na łąkach. 2. pot. «zaśmiać się głośno, chrapliwie; zaśmiać się rubasznie»… …   Słownik języka polskiego

  • gardłowo — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 7}} niskim, gardłowym głosem; grubo, chrapliwie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zaśmiać się gardłowo. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.