deptać

ndk IX, \deptaćpczę (\deptaćpcę), \deptaćpczesz (\deptaćpcesz), depcz, \deptaćał, \deptaćany
1. «stąpając przygniatać, cisnąć nogami; następować na coś, przydeptywać»

Deptać kwiaty, trawnik a. po kwiatach, po trawniku.

Deptać komu po nogach, odciskach.

◊ Deptać komu po piętach «iść tuż za kim, chodzić za kim, śledząc go lub chcąc o czymś przypominać, do czegoś przynaglać; tropić, ścigać kogo»
przen. «naruszać, gwałcić, łamać»

Deptać godność ludzką.

Deptać prawo, przepisy.

Deptać czyjeś prawa, przywileje.

2. «chodząc przemierzać co (drogę, przestrzeń) wszerz i wzdłuż, chodzić dużo, stale po jakichś miejscach»

Deptać miejskie bruki, szlaki turystyczne.

◊ Deptać koło, około kogo, czegoś, wokół czegoś a. za czym «starać się pozyskać kogo; chodzić koło jakiejś sprawy, robić starania, usilnie zabiegać o co»
3. «chodząc zostawiać ślady stóp, wnosić błoto na nogach, brudzić nogami»

Deptać dywan, podłogę.

4. zool. «o samcach ptaków: zapładniać»
deptać się «deptać siebie wzajemnie»

Deptać się w tłoku po nogach.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • deptać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, deptaćpczę || deptaćpce, deptaćpcze || deptaćpce, deptaćpczą || deptaćpcą, deptaćany {{/stl 8}}– podeptać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa {{/stl 8}}{{stl 7}}, {{/stl 7}}{{stl 22}}zdeptać {{/stl 22}}{{stl 8}}dk IIa… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • deptać — pot. Deptać koło, około kogoś, czegoś, wokół czegoś, za czymś «starać się załatwić swoje sprawy, robić starania, usilnie zabiegać o coś»: Ty Kaziu zawsze umiałeś deptać wokół swoich spraw. Roz bezp 2001. Deptać komuś po piętach zob. pięta 2 …   Słownik frazeologiczny

  • deptać się – podeptać się — {{/stl 13}}{{stl 7}} deptać sobie nawzajem po nogach : {{/stl 7}}{{stl 10}}Deptać się w zatłoczonym autobusie. Podeptać się w zbitej kolejce do kasy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • deptać komuś po piętach — Ustawicznie chodzić za kimś; śledzić, ścigać, lub gonić Eng. To follow very closely behind someone, especially to chase …   Słownik Polskiego slangu

  • pięta — 1. pot. Coś poszło komuś w pięty «coś dotknęło kogoś mocno, do żywego»: Wczoraj, gdy chłopcy wrócili z wywiadowczej wyprawy, zamiast kolacji dostali takie pater noster, że im w pięty poszło. A. Bahdaj, Wakacje. 2. pot. Deptać komuś po piętach;… …   Słownik frazeologiczny

  • tratować — ndk IV, tratowaćtuję, tratowaćtujesz, tratowaćtuj, tratowaćował, tratowaćowany «deptać; depcząc niszczyć, miażdżyć, gnieść» Tratować trawniki. Dziki tratowały zasiewy. tratować się «deptać się wzajemnie» Ludzie tratowali się w popłochu. ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • podeptać — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}deptać I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}podeptać II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}deptać II {{/stl 33}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • deptanie — ↨ deptanie się n I rzecz. od deptać (się) …   Słownik języka polskiego

  • miech — m III, D. a; lm M. y 1. często w lm «przyrząd do tłoczenia powietrza w różnego rodzaju urządzeniach, np. w piecach kowalskich, instrumentach muzycznych, zwłaszcza organach i in.» Skórzane miechy. Naciskać, deptać miech, miechy. Dąć w miechy. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • noga — ż III, CMs. nodze; lm D. nóg 1. «kończyna dolna ludzi, kończyna zwierząt» Prawa, lewa noga. Przednie, tylne nogi (zwierzęcia). Nogi ptaków. Nogi owadów. Długie, krótkie, cienkie, chude, grube nogi. Krzywe, koślawe, kabłąkowate, pałąkowate nogi.… …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.